Inge kijkt | ‘Godfried Bomans, heimwee van een sprookjesschrijver’ (2001)

Godfried Bomans

Afgelopen 2 maart werd de honderste geboortedag van Godfried Bomans gevierd. De NTR zond daarom in Het uur van de Wolf de documentaire ‘Godfried Bomans, heimwee van een sprookjesschrijver’ (2001, regie Coen Verbraak) uit. Er komen veel vrienden en bekenden van de schrijver aan het woord. Bomanskenner Jeroen Brouwers typeert Godfried Bomans, maar ook Hella Haasse, Harry Mulisch, Bomans’ vriendin en zijn zus Wally doen hun verhaal.

Godfried Bomans heeft meer dan zestig boeken geschreven, onder andere Pieter Bas (1936), Erik of het klein insectenboek (1941) en De avonturen van  Pa Pinkelman (1946). Bomans staat te boek als humoristisch auteur en werd na de oorlog een geliefd publiek figuur. ‘Toen Godfried stierf, hadden mensen het gevoel dat ze een huisvriend verloren,’ aldus Mulisch. Maar er was ook kritiek op de auteur: men verweet hem dat hij – ondanks zijn stilistische vaardigheden – te veel aan de oppervlakte bleef. Hij waagde zich niet aan serieuze maatschappijkritiek. Ook vond men Bomans conservatief. Desondanks was het een schok toen de schrijver in 1971 onverwacht overleed.

3 reacties

  1. Gerard van den Heuvel

    Na kennisneming van zeven vuistdikke boeken met de titel Werken, zou men Bomans kunnen roemen als schrijver van een groot en divers oeuvre. Zo schreef hij sprookjes van formaat, als enige Nederlander. Voorts schreef hij dagboeken, satiren, psychologische verkenningen, biografische beschouwingen, essays, columns waaronder vlijmscherpe, interviews, analyses van kerk en geloof, onzinstukken en stripverhalen. Vandaar, dat Bomans lange tijd het boegbeeld van ‘de Volkskrant’ was. Voor ‘Elseviers Weekblad’ lag dat niet veel anders.

    Men zou Bomans ook kunnen roemen om zijn overige begaafdheden. Al snel gaf hij overal in Nederland en Vlaanderen lezingen en voordrachten. Daarnaast was hij een graag geziene gast bij radio- en later tv-programma’s, en was als maker van tv-reportages zo goed, dat Wim Kan, de grote kleinkunstenaar, Bomans “de beste presentator van Nederland” noemde (De dagboeken van Wim Kan, 1968-1983, p. 83).

    Behalve een enorme populariteit onder de bevolking – Nederland was zwaar aangeslagen door zijn plotselinge dood in december 1971 – heeft Bomans weinig roem geoogst. In academisch Nederland van na de ‘culturele revolutie’, was hij uit. Zijn werk stelde niet veel voor en zijn veelzijdigheid werd hem kwalijk genomen. Hij verbeuzelde zijn tijd. Hij moest maar eens een echt boek gaan schrijven. Door het ontbreken van een roman, hoorde hij in de literatuur niet thuis. Literaire prijzen gingen aan zijn neus voorbij. Hij schopte het niet verder dan stilist en humorist.

    • Jan Oliehoek

      Chapeau! U moet een blog beginnen over Godfried Bomans! Een vrij specialistische niche voor een blog, maar niemand zal u kunnen verwijten dat u er niets van afweet.

Plaats reactie

Je kunt de volgende HTML tags gebruiken:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>