Inge kijkt | Moeder & Grunberg

Op 18-jarige leeftijd verliet Arnon Grunberg Amsterdam-Zuid met de ambitie acteur te worden en te ontsnappen aan zijn dominante moeder en zwijgzame vader. Als succesvol schrijver is hij nu woonachtig in New York. De band tussen de schrijver en zijn moeder kwam veelvuldig voor in zijn werk, bijvoorbeeld in de autobiografische roman Blauwe maandagen (1994), maar ook in zijn Voetnoot-stukjes die hij dagelijks voor de Volkskrant schrijft.

In de zomer van 2014 – inmiddels 44 jaar oud – besluit Grunberg terug te keren naar zijn ouderlijk huis. Tijdens de gesprekken over de oorlogsjaren wordt de spanning tussen moeder en zoon voelbaar, maar ook de onvoorwaardelijke liefde die ze voor elkaar voelen. De gesprekken worden afgewisseld met intieme scènes, waarin de wereld onthuld wordt die de schrijver altijd zorgvuldig heeft afgeschermd van zijn publieke leven. De documentaire werpt licht op een zeer bijzondere en intieme moeder-zoon relatie, die is getekend door het tragische levensverhaal van moeder. In februari 2015 overlijdt Hannelore Grünberg-Klein op 87-jarige leeftijd. Haar memoires zijn inmiddels verschenen onder de titel Zolang er nog tranen zijn (2015).

Hieronder de trailer, de gehele documentaire (uitgezonden door de Joodse Omroep en geproduceerd door &Bromet) is hier te zien.

 

6 reacties

    • Inge

      Het idee om op latere leeftijd weer een poosje bij je vader en/of moeder in te trekken en vragen te stellen over het verleden, vind ik interessant en pakt hier mooi uit.
      De band die we hier te zien krijgen tussen moeder en zoon vind ik merkwaardig: zoveel tederheid, maar gespeeld lijkt het. Zeker door de citaten uit Blauwe maandagen werkt het nogal vervreemdend.

  1. tine

    Fascinerend. Ik weet niet meer precies hoe Grunberg het formuleerde, maar in mijn herinnering zei hij over zijn “innige” contact met zijn moeder zoiets als: ik heb gemerkt dat als ik haar complimentjes geef, dat zij dan accepteert wat ik doe, dat ik op reis moet en zo.
    Dus die gebruiksaanwijzing heeft hij gevonden. Vervreemdend om ze dan zo te zien en horen tortelen.

  2. Anita

    Dank je wel, Inge, voor de recensie. Ik ga de documentaire zeker gauw kijken op Uitzending Gemist, want ik was met vakantie toen het werd uitgezonden. Lijkt mij mooi.
    Het ’44 jaar later’ kan niet kloppen natuurlijk; dan zou Arnon Grunberg 62 jaar zijn nu :-).
    Ik ben altijd erg blij met je blogs, dus graag lekker doorgaan.

  3. jannietr

    Ik ben niet zo’n fan van het werk van Grunberg, dat kan hè? Maar door jouw blog raak ik wel gemotiveerd om alsnog te gaan kijken. En gemaakt door Bromet, dan moet het wel een mooie doc. zijn! Dank dus.

Plaats reactie

Je kunt de volgende HTML tags gebruiken:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>