Recensie | Gerardo Soto y Koelemeijer — De gestolen kinderen

Als lid van de leesclub Een perfecte dag voor literatuur las ik het boek De gestolen kinderen (2013) van Gerardo Soto y Koelemeijer. Het verhaal speelt zich af in Spanje, waar generaal Franco van 1939 tot aan zijn dood in 1975 als dictator over het land heerste. Tijdens deze periode vonden er illegale adoptiepraktijken plaats: pasgeboren baby’s werden onder valse voorwendselen bij hun republikeinse ouders weggehaald en voor veel geld ‘herplaatst’ bij rechtse franquisten. De massale babyroof is lange tijd verzwegen, maar de laatste tien jaar is er steeds meer aandacht voor.

In De gestolen kinderen krijgt de verteller Miguel op een dag in februari 2010 te horen dat hij niet het biologische kind van zijn (inmiddels overleden) ouders is. Zijn leven verandert op slag – hij weet niet meer wie hij is en dat heeft grote gevolgen voor zijn dagelijkse bestaan. Het huwelijk met zijn echtgenote Julia komt onder grote druk te staan. Gesteund door zijn vriend Álvaro probeert Miguel de waarheid te achterhalen. Tijdens hun zoektocht komen de vrienden steeds meer te weten over de enorme babyhandel en ontdekken ze dat Miguel waarschijnlijk één van die gestolen kinderen is. Natuurlijk wil Miguel zijn échte ouders vinden!

Het verhaal en de cover van het boek zijn veelbelovend. Helaas raakte ik bij het lezen al snel teleurgesteld: de stijl van Soto y Koelemeijer staat mij niet aan. Zo gebruikt de schrijver veel clichés (zoals daar zijn: een uitpuilende map, gedachten die afdwalen, hartverscheurend verhalen of een prille jeugd). Deze nietszeggende beeldspraak ging me op een gegeven moment tegenstaan. Ook vond ik de dialogen vaak onecht; ze werden gebruikt om bij de lezer bepaalde handelingen aannemelijk te maken. Het verhaal verraste me geen enkele keer en bovendien is het niet af: de lezer weet niet hoe het met Miguel en Julia afloopt.

De gestolen kinderen is een verslag van een journalistiek onderzoek gegoten in romanvorm. Mijns inziens is Soto y Koelemeijer daarin niet goed geslaagd. Ik ben benieuwd wat andere lezers van dit boek vonden. Jij ook? Je kunt hier de recensies van andere bloggers lezen.

5 reacties

  1. Janneke

    Ik las het boek al weer een paar maanden geleden, was ook enigszins teleurgesteld in de verteller, de historische feiten vond ik beter uit de verf komen.

  2. Judith

    Ja, helemaal met je eens! Maar dat had je al gelezen in mijn blog. Jammer dat de schrijfstijl niet wat sterker was en dat we geen beter idee krijgen hoe het met hem en zijn vrouw afloopt.

  3. Pingback: Recensie: Gerardo Soto y Koelemeijer - De gestolen kinderen | Ranking the Books

Plaats reactie

Je kunt de volgende HTML tags gebruiken:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>