Tags: Deniz Kuypers

Najaarbrochures 2014

Je had het nog van me te goed: het overzicht van de aanbiedingsbrochures van literaire uitgeverijen! Het boekseizoen is begin augustus van start gegaan, en daar horen nieuwe brochures bij. Van welke auteur verschijnt binnenkort een nieuw boek? En welke titel mag je absoluut niet missen? Je vindt het in deze brochures!

I-tried-to-get-to-sleep

Hierbij de links naar de online versies van de brochures:

Nederlanse literatuur is mijn ‘aandachtsveld’, dus bij het doorbladeren focus ik me op auteurs uit Nederland of Vlaanderen. Wat verschijnt er een hoop moois! Ik kijk uit naar het nieuwe werk van Deniz Kuypers dat deze maand bij Ambo|Anthos verschijnt. Bij dezelfde uitgeverij wordt in januari een nieuwe roman van Auke Hulst verwacht. Nog deze maand verschijnt bij de Arbeiderspers nieuw werk van Christiaan Weijts (De linkshandigen) en Naomi Rebekka Boekwijt (Hoogvlakte). Uitgeverij Querido brengt de laatste voltooide roman van Bernlef uit. Ook las ik bij deze uitgeverij over een aangrijpende familiegeschiedenis geschreven door Jaap Cohen. Een non-fictie titel die mijn aandacht trekt is een boek van Reggie Baay over de geschiedenis van de slavernij in Nederlands-Indië (januari bij Athenaeum).

Uitgeverij Atlas Contact maakte me dit najaar al blij met  de nieuwe romans van Jeroen Brouwers, Hanna Bervoets en Adriaan van Dis, maar er zit nog meer moois aan te komen: de nieuwe roman van P.F. Thomése, De onderwaterzwemmer, wordt alvast aangekondigd én in het voorjaar kunnen we het langverwachte boek van Maarten ’t Hart over zijn moeder tegemoet zien. Verder hebben de debuutromans  van Roelof ter Napel en Roanne van Voorst hebben mijn aandacht.

Bij De Bezige Bij verschijnt in januari Liefde bij wijze van spreken, een nieuwe roman van Yves Petry en ook Ernest van der Kwast komt met nieuw werk: IJsmakers. Van Hafid Bouazza wordt bij Prometheus een boek aangekondigd met de titel Vrede is de nacht. Ook verschijnt er werk van onder anderen Marja Pruis, Herman Brusselmans (uiteraard!) en Joris van Casteren. De uitgeverij scoorde dit najaar al met het nieuwe boek van Griet Op de Beeck, Kom hier dat ik u kus. Qua poëzie kunnen we ons verheugen op bundels van Lévi Weemoedt, Toon Tellegen en Ingmar Heytze. Ik heb de komende maanden niets te klagen!

Naar welke (nog te verschijnen) boeken kijk jij uit?

Recensies door Inge

 

Hieronder vind je een alfabetisch overzicht van alle boeken die ik op dit blog besproken heb. De teksten zijn van mijn hand, tenzij anders vermeld (bijvoorbeeld citaten of blurb). De recensies moeten opgevat worden als persoonlijke leeservaringen. Het maakt niet uit of ik een boek gekregen, geleend of zelf gekocht heb: ik geef mijn oprechte mening.

A
Ilse Akkermans — Bestemming Soerabaja (2014)
Yasmine Allas — De onvoltooide (2013)
Karin Amatmoekrim — De man van veel (2013)

B
Gerbrand Bakker — Boven is het stil (2006)
Abdelkader Benali — De stem van mijn moeder (2009)
Walter van den Berg — Van dode mannen win je niet (2013)
Bernlief — Wit geld (2014)
Naomi Rebekka Boekwijt — Hoogvlakte (2014)
Wanda Bommer — De bijvangst (2014)
Marlies Brenters — Overzee (2015)
Martin Bril — Het geluk dat gezin heet (2013)
Pauline Broekema — Het Boschhuis (2014)
Jan Brokken — De vergelding (2013)

C
Joris van Casteren — Zeg mijn lezers dat ik doorschrijf (2006)
Louis Couperus — Eline Vere (1889)
Louis Couperus — Van oude mensen, de dingen, die voorbijgaan (1906)

D
Adriaan van Dis — Tikkop (2010)
Owen Donkers — IJsbrood (2013)

E
Anna Enquist — De verdovers (2011)

F

G
Elke Geurts — De weg naar zee (2013)
Wouter Godijn — Hoe ik een beroemde Nederlander werd (2013)
Anne-Gine Goemans — Glijvlucht (2011)
Arnon Grunberg — Tirza (2008)
Arnon Grunberg — Huid en haar (2010)
Frank Gunning — Meisje van glas (2014)

H
Hella S. Haasse — Heren van de thee (1992)
Maarten ’t Hart — Magdalena (2015)
Thomas Heerma van Voss — Stern (2013)
Toine Heijmans — Op zee (2011)
Toine Heijmans — Pristina (2014)
Hanneke Hendrix — De dyslectische hartenclub (2014)
Ingmar Heytze — Reisoefeningen (2013)
Auke Hulst — Kinderen van het ruige land (2012)

I

J
Arthur Japin — Maar buiten is het feest (2012)
Oek de Jong — Pier en oceaan (2012)
Pia de Jong — Lange dagen (2008)

K
Eva Kelder — Het leek stiller dan het was (2014)
Yvonne Keuls — Koningin van de nacht (2014)
Corine Kisling — Het badhuis (2013)
Judith Koelemeijer — Hemelvaart (2013)
Auke Kok — De eenzaamste vrouw van Amsterdam (2014)
Guus Kuijer — De bijbel voor ongelovigen (2012)
Guus Kuijer — De bijbel voor ongelovigen. De uittocht en de intocht (2013)
Sjoerd Kuyper — Hotel De Grote L (2014)
Deniz Kuypers — Dagen zonder Dulci (2013)
Ernest van der Kwast — Mama Tandoori (2010)

L
Joke van Leeuwen — Feest van het begin (2012)
Sander van Leeuwen — Liever geen applaus voor ik leef (2015)
Ted van Lieshout — Mijn meneer (2012)
Tomas Lieske — Door de waterspiegel (2014)
Tessa de Loo — Kenau (2013)
Jannah Loontjens — Misschien wel niet (2014)

M
Alma Mathijsen — De grote goede dingen (2014)
Myrthe van der Meer — PAAZ (2012)
Mariët Meester — Hollands Siberië (2014)
Victor Meijer — Snoepreis (2013)
Margriet de Moor — Mélodie d’amour (2013)
Erwin Mortier — Gestameld liedboek. Moedergetijden (2011)
Charlotte Mutsaers — Koetsier Herfst (2008)

N

O
Christine Otten — Rafaël (2014)

P

Q

R
Jaap Robben — Birk (2014)

S

Ida Simons — In memoriam Mizzi (1956)
Ida Simons — Een dwaze maagd (1959)
Pauline Slot — De hond als medemens (2014)
Susan Smit — Gisèle (2013)
Gerardo Soto y Koelemeijer — De gestolen kinderen (2013)
F. Springer — Met stille trom (2012)
Rinus Spruit — Een dag om aan de balk te spijkeren (2013)

T
Peter Terrin — Post mortem (2012)
P.F. Thomése — Het bamischandaal (2012)
Franca Treur: De woongroep (2014)
Elfie Tromp — Goeroe (2013)

U

V
Dimitri Verhulst — De laatkomer (2013)
Carlijn Vis – Vrij spel (2012)

W
Bert Wagendorp — Ventoux (2013)
Christiaan Weijts — De linkshandigen (2014)
Frank Westerman — Stikvallei (2013)
Aukelien Weverling — Het land (2013)
Jolande Withuis — Juliana’s vergeten oorlog (2014)
Maartje Wortel — IJstijd (2014)

X

Y

Z
Annejet van der Zijl — Moord in de Bloedstraat (2013)

Recensie | Deniz Kuypers — Dagen zonder Dulci

De roman Dagen zonder Dulci (2013) is het debuut van Deniz Kuypers. De auteur – sinds 2002 woonachtig in de Verenigde Staten – kruipt in de huid van een tienermeisje. Geen gemakkelijke opgave voor een man van tweeëndertig, lijkt me. Alhoewel, de twijfel en radeloosheid waar hoofdpersonage Sylph mee te maken krijgt, kunnen iedereen overkomen.

dagen zonder dulci

‘Mijn zus verdween in de winter, het seizoen dat voor verdwijningen bestemd lijkt te zijn. Ze had me genoeg voortekenen gegeven in de weken na de dood van Caden, en ik had moet voorzien dat ze iets wanhopigs zou doen, dat ze zich zou verwijderen van iedereen die haar had teleurgesteld – mijn ouders, die haar nooit hadden begrepen, en ik, die te jong was geweest om haar tegen te houden.’ (p.7)

Met dit citaat begint de roman, en het vertelt in een notendop wat er is gebeurd. Na de verdwijning van haar zus Dulci, voelt Sylph zich verloren. Tussen haar en haar moeder ontstaat verwijdering – haar moeder doet namelijk net of Dulci nooit bestaan heeft – en haar vader laat zich opslokken door zijn werk. Sylph verandert in een eenzame, lastige puber die zich terugtrekt op haar kamer. Ten einde raad meldt Sylphs moeder haar aan bij de schoolpsycholoog. Daar praat ze over wie Dulci was, en vraagt zij zich hardop af waar Dulci nu is. Ze kan ook haar verhaal kwijt bij Morten, haar enige vriend en zoon van de schoolpsycholoog. Morten en Caden kenden elkaar, en op die manier voelt Sylph zich verbonden met haar verdwenen zus. Sylph doet niets liever dan over haar zus Dulci praten, dat is de enige manier om haar bij zich te houden. Maar waarom komt Morten ineens niet meer opdagen?

Sylph is een dromerig meisje, en kan het verleden maar moeilijk achter zich laten. De mensen om haar heen wil ze doorgronden, hun verhalen begrijpen. De roman neemt je mee in de gedachtenwereld van Sylph. Je voelt het wantrouwen van Sylph naar de psycholoog en haar ouders. Pas later begrijp je waarom Sylph hen wantrouwt. Om te vertellen hoe goed het verhaal in elkaar steekt, zou ik eigenlijk de clou moeten prijsgeven. Maar dat doe ik niet, daar moet de lezer zelf achterkomen. Langzaam maar zeker ontvouwt zich het geheim dat de sterke band tussen de zussen verklaart.

Ik vind Dagen zonder Dulci een mooie roman. Kuypers kan met een paar zinnen een krachtig beeld oproepen. De stijl is verstild, gevoelig, gelaten, wat goed bij Sylph en haar droombeeld van Dulci past.

De eerste vijf hoofdstukken van Dagen zonder Dulci zijn hier te lezen.