Tags: Franca Treur

Feest der Letteren (1 maart, Bijenkorf Amsterdam)

Aan de vooravond van de Boekenweek viert warenhuis de Bijenkorf jaarlijks het Feest der Letteren. Het grootste literaire signeerevenement van Nederland – dat sinds 1949 wordt georganiseerd – vindt dit jaar op zaterdag 1 maart plaats bij de Bijenkorf Amsterdam.

Zoals elk jaar zijn er twintig topauteurs aanwezig die hun boeken signeren. Onder hen de schrijver van het Boekenweekgeschenk Tommy Wieringa, maar ook  Robert Vuijsje, Alex Boogers, Franca Treur, Geert Mak, Susan Smit, Wytske Versteeg, Lieve Joris, Annejet van der Zijl en Abdelkader Benali. Op de boekenafdeling op de 4de etage interviewt Frénk van der Linden acht schrijvers waaronder Jannie Regnerus, Mano Bouzamour en Tommy Wieringa. Alle interviews duren een kwartier en zijn, net als de andere evenementen, voor alle bezoekers vrij toegankelijk.

In samenwerking met Das Magazin is een nieuwe programma-onderdeel opgezet: Onbedoelde Literatuur. Arjen Lubach, Arie Boomsma, Jamal Ouariachi, Marten Mantel, Ellen Deckwitz en Philip Huff lezen voor uit hun Whatsapp-gesprekken of correspondentie met de belastingdienst. Lucky Fonz III zorgt voor presentatie en muziek. Daarnaast wordt Jan Hoek geïnterviewd. Hoek is al jaren gefascineerd door de uiteenlopende advertenties op Marktplaats en bundelde de meest ontroerende in zijn boek Marktplaatspoëzie.

 Bijenkorf Amsterdam - Feest der Letteren

Het Feest der Letteren begint om 15:00u en duurt tot 19:00u. Voor het gehele programma inclusief alle deelnemende auteurs, aanvangstijden en een overzicht van alle evenementen kun je deze site raadplegen.

Ga jij ook naar het Feest der Letteren?

Inge kijkt | Franca Treur (Lezentv)

Over De woongroep (2014), de tweede roman van Franca Treur die onlangs verscheen, schreef ik dat het geen spannend boek is, maar toch blijft boeien. Met andere woorden: er valt een hoop over de roman te zeggen. En wie kan dat beter dan de auteur zelf? In deze video van Lezentv vertelt Franca Treur over haar boek De woongroep.

Recensie | Franca Treur — De woongroep

De tweede roman van Franca Treur heet De woongroep (2014). In de prospectus werd het boek aangekondigd onder de titel Het nieuwe vuur. ‘Ik kan wel wat nieuw vuur gebruiken,’ zegt hoofdpersonage Elenoor aan het begin van het boek. Ze verwijst daarmee naar een ritueel van de Azteken waarbij iedereen zijn eigen vuur moest doven en nieuw vuur moest halen bij een tempel. Elenoor (28 jaar oud, vriendin van Erik en content manager van beroep) verlangt naar een betekenisvol leven. Zij hoopt het te vinden in een idealistische woongroep in Amsterdam-Oost.

125 x 200 WT

Het boek begint met een passage waarin Elenoor en Erik op kraamvisite zijn bij vrienden. Het is een ongemakkelijk bezoek en de aanleiding voor Elenoor om het roer om te gooien. Het idee – een jong, huiselijk gezinnetje, dat ‘het leven ten volle snapt en omarmt’ – benauwt Elenoor. Ze heeft moeite met zich te binden; het dertigersdilemma grijpt haar bij de strot. Daarom neemt ze een radicaal besluit: ze gaat in een woongroep wonen. Elenoor denkt dat die mensen wel weten hoe je zin moet geven aan het leven. De woongroep vertoeft in een voormalig weeshuis. Elenoor doet mee aan de acties die op afstand door voormalig bewoonster Katelijne worden geregisseerd. Niemand lijkt er gelukkiger van te worden. Wanneer een huisgenoot, Alexander, plotseling verdwenen is, lijkt Elenoor haar doel te hebben gevonden: ze zet alles op alles om hem terug te vinden. Toch lukt het haar niet los te komen van Erik.

De woongroep raakt steeds drukker bezet en neemt het niet zo nauw met de idealen. Ik vond de personages behoorlijk karikaturaal neergezet. Ook Erik bleef een stereotype. Alleen Elenoor maakt een verandering door. In haar zoeken naar een bestemming kun je je gemakkelijk met haar identificeren. Ze is zoekende en dat is voor velen een herkenbaar probleem. Het is fascinerend dat iemand die ‘alles’ lijkt te hebben, toch ontevreden is met zichzelf en zijn bestaan.

Elenoor gooit zichzelf in het diepe en komt daardoor in allerlei nieuwe situaties terecht. Dat levert soms komische passages op: de protestacties zijn, hoewel goedbedoeld, knullig. Bepaalde beschrijvingen in het boek vond ik heel sterk, Treur weet Elenoors gevoelsleven met de juiste woorden weer te geven. Een voorbeeld hiervan is het onderstaande fragment uit De woongroep, voorgelezen door de schrijfster zelf op de Jonge Schrijversavond 2013.

De woongroep is niet zo spannend, maar blijft toch boeien. Met Elenoor loopt het anders af dan je aanvankelijk zou voorspellen. Het credo ‘eind goed, al goed’ is hier voor meerdere interpretaties vatbaar.  De toon van het boek is licht – er valt een hoop te lachen – ondanks dat het een zwaar thema betreft. Je bestemming vinden blijkt moeilijker dan gedacht, misschien moeten we het gewoon niet zo ver van huis zoeken.

Boekface: een selfie met een boek in de hoofdrol

Boekfaces zijn foto’s van jezelf, maar met een boek in de hoofdrol. Door een omslag met daarop een portret te kiezen, creëer je gezichtsbedrog. Een selfie met een boek voor je hoofd dus. Op het blog Boekface worden deze foto’s verzameld. Er staan fantastische plaatjes tussen! Zelf ging ik ook op zoek naar geschikte boeken en ik liet mijzelf drie keer fotograferen. Zie hier het resultaat.

Boekface van Inge met De woongroep (2014) van Franca Treur
Boekface van Inge met Duits dienstmeisje (2009) van Simon Vestdijk
Boekface van Inge met Groen is geen kleur (2012) van Joost Zwagerman


De optische illusies  zijn leuk, maar de bedenker en initiatiefnemer van Boekface wil met dit project vooral het lezen stimuleren. Daarom worden bij elke foto linkjes gegeven naar een boekbespreking, een boekwinkel of de uitgever.

Wil je meer weten van dit project? Kijk dan op het blog, vind de Facebookpagina leuk of volg @boekface via Twitter. Regelmatig worden er nieuwe foto’s geplaatst. Natuurlijk kun je zelf ook meedoen!

Welk boek uit jouw verzameling komt in aanmerking voor een Boekface?